Kiedy nie wolno reanimować?
Reanimacja to procedura medyczna, która ma na celu przywrócenie czynności życiowych u osoby znajdującej się w stanie nagłego zatrzymania krążenia. Jest to działanie ratujące życie i często decyduje o losach pacjenta. Jednak istnieją sytuacje, kiedy reanimacji nie można przeprowadzić lub należy ją przerwać ze względu na określone czynniki.
Niezgodność woli
Jednym z podstawowych powodów do niewykonywania lub zaprzestania reanimacji jest brak zgody samych pacjentów. W przypadku osób pełnoletnich mających zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i podejmowania decyzji (tzw. świadomych), ich wyraźne sprzeciwienie się prowadzeniu resuscytacji musi zostać uszanowane przez personel medyczny.
Również wcześniej spisane testamenty biologiczne są ważną podstawą dla lekarza do odstąpienia od działań resuscytacyjnych – jeśli taka forma oporu przed długotrwałą terapią była ustalona przez osobę będącą aktualnie przedmiotem interwencji lekarskiej.
Znamiona śmierci
Jeśli występowały jednocześnie trzy objawy śmierci: brak oddechu, nieobecność tętna i utrata przytomności, pacjent może zostać uznany za zmarłego. W takiej sytuacji reanimacja jest bezcelowa.
W przypadku dzieci objawami śmierci mogą być m.in.: bladość skóry, sztywność mięśni czy sinienie warg.
Pacjenci terminalni
Kolejną grupą osób, które często są wykluczone z możliwości reanimacji są pacjenci znajdujący się w stanie terminalnym. Są to osoby cierpiące na choroby nieuleczalne lub mające bardzo złe rokowania medyczne. Decyzję o niewykonywaniu resuscytacji podejmują lekarze po konsultacji ze specjalistami oraz po dokładnej analizie stanu zdrowia pacjenta.
Sytuacje traumatyczne
Często można spotkać się również z ograniczeniem prowadzenia resuscytacji w przypadku ciężkich obrażeń mechanicznych organizmu – np. rozległe złamania kręgosłupa szyjnego albo urazy mózgu powodujące trwałą utratę funkcji życiowych organizmu (np.tzw.mozgowe porażenie niedokrwienne).
Takie decyzje zapadają najczęście przez chirurgów podczas operacyjnych interwencji ratowniczych lub na oddziałach intensywnej opieki medycznej. W takich przypadkach reanimacja nie jest możliwa lub też jej skuteczność byłaby zbyt niska.
Niewłaściwe warunki
Reanimację należy przerwać również w sytuacji, gdy osoba potrzebująca pomocy znajduje się w miejscu, które uniemożliwia przeprowadzenie działań ratowniczych – np. podczas pożaru czy zalania budynku.
Ważne jest bezpieczeństwo zarówno dla pacjenta jak i dla osób udzielających pierwszej pomocy. Jeśli środowisko nie zapewnia odpowiednich warunków do prowadzenia resuscytacji (np.niebezpieczne substancje chemiczne), personel medyczny może odmówić wykonywania tej procedury ze względu na ryzyko zdrowotne wszystkich zaangażowanych stron.
Sytuacje spoza szpitala
Pomoc przedmedyczną najczęściej wykonuje się poza terenem szpitalnym przez służby ratownictwa medycznego lub innych profesjonalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje oraz sprzęt.
Jeśli jednak okazuje się, że długotrwałe działanie podejmowane przy braku dostatecznie wyspecjalizowanego wsparcia specjalistycznego będzie jedynie przedłużyło cierpienia pacjenta bez realnego wpływu na poprawienie jego stanu zdrowia, lekarz ma prawo zrezygnować z podejmowania dalszych działań ratowniczych.
Podsumowanie
Pomimo że reanimacja jest procedurą mającą na celu uratowanie życia pacjenta w przypadku nagłego zatrzymania krążenia, istnieją sytuacje, kiedy nie można jej przeprowadzić lub należy ją przerwać. Decyzje te są podejmowane przez personel medyczny po dokładnym przeanalizowaniu stanu pacjenta i uwzględnieniu różnych czynników takich jak zgoda samych pacjentów czy występować objawy śmierci. Ważne jest również bezpieczeństwo zarówno dla osób potrzebujących pomocy jak i tych udzielających pierwszej pomocy.
Wezwanie do działania:
Prosimy zapoznać się z informacjami dotyczącymi sytuacji, kiedy nie wolno przeprowadzać reanimacji. Poniżej znajduje się link do strony internetowej, gdzie można znaleźć szczegółowe wytyczne i odpowiednie procedury:
Kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji na stronie kissfm.pl.
